Had Better

ما از “had better ” به اضافه مصدر بدون to (شکل ساده فعل) برای نصیحت کردن استفاده می کنیم. اگرچه had شکل گذشته have هست اما ما ” had better” را برای نصیحت کردن در زمان حال و آینده بکار می بریم.

 

You’d better tell her everything. (بهتره همه چیز رو بهش بگی)

I’d better get back to work. (بهتره سرکار برگردم)

We’d better meet early. 

 

شکل منفی آن ” had better not ” است.

 

You’d better not say anything.

I’d better not come.

We’d better not miss the start of his presentation.

 

ما از ” had better” برای توصیه به انجام کاری استفاده می کنیم که انجام آن اختیاری است. اگر می خواهید به درباره موارد اجباری و ضروری صحبت کنید باید از should استفاده کنید.

مثلا شما سرما خوردید باید در خانه بمانید و استراحت کنید. (should)

ممکنه بارون بباره پس بهتره چتر ببریم (had better) چون ممکنه اصلا بارون نباره و نیازی به چتر هم نباشه پس اجباری درکار نیست!

 

You should brush your teeth before you go to bed.

I shouldn’t listen to negative people.

He should dress more appropriately for the office.

 

البته در موارد خاص هم می توان از should  استفاده کرد.

 

You shouldn’t say anything.

I should get back to work.

We should meet early.

 

ولی تفاوت آن با had better این است که وقتی ما از ” had better” استفاده می کنیم می گویم اگر به نصیحت ما گوش نکنید ممکن است اتفاق بدی رخ دهد.

.

You’d better do what I say or else you will get into trouble.

I’d better get back to work or my boss will be angry with me.

We’d better get to the airport by five or else we may miss the flight.

 

پس should توصیه اجباری و یا اختیاری و مثبت است

had better توصیه اختیاری با عواقب بد